معناشناسی توصیفی و تاریخی واژه قرب در قرآن
21 بازدید
مقطع: فوق لیسانس
نقش: داور
دانشگاه: دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم
تاریخ دفاع: 1389
نام استاد/نام دانشجو : محمود آقا ساکی
چکیده واژه قرب دارای مشتقات، وجوه معنایی و واژگان هم حوزه مختلفی در دوره جاهلی و قرانی است. معنای وضعی و اولیه قرب مفهومی مانند تهیگاه ادمی یا قراب و غلاف شمشیر بوده است. اولین سیوال این است که این واژه چه تطورات معنایی یافته و چه وجوه معنایی دارد؟ این سیوال با بررسی این واژه در دوره های جاهلی و قرانی پاسخ داده می شود. یکی از واژه های مهم و قابل بررسی واژه قربی است این واژه در ایه 23سوره شوری دارای وجوه مختلف تفسیری است و هر یک از مفسران شیعه و اهل سنت تفسیری متفاوت از ان ارایه کرده اند. اختلاف اصلی بر سر مصداق قربی در این ایه است، در این تحقیق با این مبنا که قران دارای معانی ظاهری و باطنی است، میان نظر شیعه مبنی بر مصداق مودت قربی بر اهل بیت و نظر انها که قربی را طبق ظاهر ایه و سیاق ایات به معنی تقرب به خداوند گرفته اند، جمع شده؛ بنابراین هم روایات که متواتر اند و هم ظاهر ایه وسیاق که قربی را تقرب به خدا نشان می دهد، مورد توجه قرار می گیرد. کلمات کلیدی: معناشناسی تاریخی و توصیفی؛ حوزه معنایی؛ قرب؛ قربی؛ قربان؛ مودت؛ محبت؛ اطاعت؛ زلفی؛ قرب الهی.